headerbanner

Onderweg passeren we Café 100 procent alcohol. Het is zondagmorgen, het is bloedheet en we bevinden ons in de lijnbus naar Funchal, de hoofdstad van Madeira. De wonderlijke benaming van het etablissement zal later deze dag opnieuw opduiken.

Bezoekers lopen naar de Anglicaanse kerk in FunchalBezoekers lopen naar de Anglicaanse kerk in FunchalWat doe je als kerkganger wanneer je de Portugese taal nauwelijks machtig bent? Dan kom je al gauw terecht bij de Anglicaanse kerk in Funchal. Dat doen deze dag 150 mensen, van wie 9 op de 10 toeristen, net wals wij. Het kerkgebouw staat achteraf in een grote tuin die volop deelt in de paradijselijke flora van Madeira. We worden vriendelijk ontvangen met tekstjes als ‘where are you from’ en ‘did I hear an accent? ’.

Binnen speelt de organist liederen die bekend voorkomen van het BBC-programma ‘Songs of Praise’. ,,Heb je een zakdoek bij de hand?”, vraagt mijn vrouw lachend. Ja ik heb er al een tevoorschijn gehaald. Muziek is emotie en emoties nemen mij bijna standaard in de houdgreep tijdens kerkelijke bijeenkomsten in het buitenland. Dat komt mogelijk door de herkenning, de wetenschap onderdeel uit te maken van de wereldkerk.

De dienst wordt geleid door Justin Weston. In haar preek komt zowaar Café 100 procent op de proppen. De voorganger was even verbaasd bij het zien van de naam op de gevel, toen zij er voor het eerst voorbijkwam. Vrolijk worden door wijn, dáár zijn genoeg Bijbelse argumenten voor beschikbaar, maar 100 procent alcohol?

Dominee Weston verbindt het daarna prachtig aan elkaar in haar boodschap vanaf de kansel. Wanneer je ergens voor gaat, dan doe je dat met hart en ziel, of het nu de Bijbelse boodschap is of iets anders. En zo vormt beeldbepalende horeca een brug naar een anglicaanse eredienst. Proost!