headerbanner

Het is 15 augustus 2015. Bij terugkeer van een paar dagen Zuid-Limburg maken we een tussenstop in Roermond. We staan voor de romaanse Munsterkerk. Het is kwart voor tien. Plotseling beginnen de klokken te beieren.

Natuurlijk! 15 augustus, Maria Hemelvaart! Als gereformeerde jongen is mij bijgebracht dat de katholieken te ver gaan in het vereren van Maria. Dat geldt zeker voor het in 1950 afgekondigde dogma dat Maria met lichaam en ziel in de hemel is opgenomen. Later werd me duidelijk dat de moeder van Jezus er in protestantse traditie eeuwenlang heel bekaaid af kwam. Gelukkig komt daar verandering in.

De Munsterkerk is binnen lichter dan ik verwachtte van een romaans bedehuis. De in de stad geboren beroemde architect Pierre Cuypers restaureerde het koor in 1850. Ingrijpender waren de herstellingen die hij uitvoerde van 1863-1890. De veranderingen, vooral aan de torens, kwamen hem op zoveel kritiek te staan dat hij Roermond verliet en zich in Amsterdam vestigde.

Nieuwsgierig naar de manier waarop de viering van Maria ten Hemelopneming verloopt, stappen we de kerk binnen. Dat de feestdag hier uitbundig wordt gevierd komt doordat Maria de beschermheilige is van de kerk. Steeds meer mensen lopen de kerk binnen, in meerderheid vrouwen. Het valt op dat velen bloemen hebben meegebracht, vooral geraniums. Dat komt door een legende. Die komt er op neer dat mensen die twijfelden aan de tenhemelopneming van Maria op zoek gingen naar haar stoffelijke resten. Toen ze het graf openden vonden ze slechts lekker ruikende kruiden en bloemen!

We zingen het Magnificat, oftewel de Lofzang van Maria, waarvan Luther vond dat je dat dagelijks moet doen. En de priester houdt een mooie preek over de patrones van de kerk. Uit zijn mond hoor je niet dat Maria inderdaad met lichaam en ziel in de hemel is opgenomen. Hij noemt het een mysterie. Een woord dat populair is in de rooms- katholieke traditie. Ik sluit me daar als protestant graag bij aan.