headerbanner

We verblijven enkele dagen in Anreep, een gehucht even ten zuidoosten van Assen, dat vooral bestaat uit (voormalige) boerderijen. Op zondagmorgen fietsen we via het Asserbos, een flinke oase binnen de stad, naar de Jozefkerk, die daar vlak boven ligt. Het classicistische gebouw, voorheen Grote Kerk genoemd, verving in 1848 de te klein geworden Mariakerk die toen een nieuwe bestemming kreeg als gemeentehuis.

Eenmaal over de drempel van De Jozefkerk, waar wij gastvrij worden welkom geheten, spookt er aldoor een zinnetje door mijn hoofd. ,,Boven Zwolle is er niks”. Een vaststelling in de bevindelijke kerkelijke kringen, waarin ik ben opgevoed. Men wilde er maar mee aangeven dat het boven de Biblebelt maar droevig gesteld is met de kerk. In de provincies Groningen, Friesland en Drenthe had je kerkelijk niets te zoeken, afgezien van een handjevol gemeenten, waar ze het bij het rechte einde hebben.

En nu zit ik op een stoel van deze fraaie stadskerk. Het gebouw vult zich met bezoekers die elkaar opgewekt groeten en vrolijk met elkaar spreken. Wat een opkomst! Tijdens de dienst blijft uiteindelijk vrijwel geen plaats onbezet. De organist begint een vertrouwd oud gezang te spelen: ‘O God, die droeg ons voorgeslacht’. Ik durf er wel voor uit te komen dat het mij ontroert. En dat blijft nog even zo. Hoor hoe de gemeente overtuigend aan de samenzang begint. Daar zijn ze, zo merkte ik tijdens vele diensten in de drie provincies ‘Boven Zwolle’, heel goed in.

Na de lezingen houdt dominee Ron Koopmans een gloedvolle preek over ‘De gelovige Thomas’. Zodoende wordt de kennismaking met de Jozefkerk een van de hoogtepunten tijdens dit verblijf in Drenthe. Is er boven Zwolle niks? Tot mijn grote vreugde strookt dat niet met de werkelijkheid, althans niet met de mijne. Ga vooral naar ‘Boven Zwolle’.

Klik hier om een reactie op dit artikel te plaatsen