headerbanner

Detail schilderij Daniel van Queborne over drukte op de rede bij ArnemuidenDetail schilderij Daniel van Queborne over drukte op de rede bij ArnemuidenWie Arnemuiden bezoekt kan zich amper voorstellen dat hier zoveel handel werd gedreven dat deze plaats Middelburg de loef afstak. ,,De Italiaanse geschiedschrijver Ludovico Guicciardini noemde de rede van Arnemuiden in deze tijd het middelpunt van Europa”, zo valt te lezen op de website van het plaatselijke museum. De geschiedenis van Arnemuiden is onlosmakelijk verbonden met water. Het is ook een verhaal van opgaan, blinken en verzinken en opnieuw opkrabbelen. Arnemuiden nummer 1 werd waarschijnlijk in de 13e eeuw door het water verzwolgen. Een volgende nederzetting van deze naam zou omstreeks 1440 door hetzelfde lot zijn getroffen, zo wordt verteld. De historici zijn het daar niet helemaal over eens, maar zeker is wel dat het huidige Arnemuiden in de 15e eeuw ontstond op de plaats waar de smalstad nu nog ligt.

Singel in ArnemuidenSingel in Arnemuiden

Omwalling

Smalstad? Ja, Arnemuiden kreeg in 1574 stadsrechten, hoogstpersoonlijk van Willem van Oranje. Het portret van de Vader des Vaderlands siert nog altijd de voormalige raadszaal, nu onderdeel van het museum. De stadsrechten hielden in dat Arnemuiden werd omwald en toegankelijk werd via drie stadspoorten. Aan de Singel is de loop van de omwalling aan de noordzijde van de stad nog heel goed zichtbaar. Verder is aan de loop van de West- en aan de Zuidwal te zien dat die onderdeel uitmaakten van de vestingwerken. Arnemuiden werd een ‘smalstad’ genoemd, omdat de plaats niet was vertegenwoordigd in de Staten van Zeeland.

Arne

De naam Arnemuiden duidt op de ligging aan het nog altijd bestaande riviertje de Arne. Het woord ‘mui’ staat voor een recht op de kust staande geul.

De Arne mondde uit op de geulen het Slaak en de Welzinge. Het Slaak liep van de Arne tot in het midden van het Sloe. De Welzingen strekte zich uit van de Arne tot aan Fort Rammekens aan de Westerschelde.

Afgunst

Gezicht op Arnemuiden op een warme zomerdagGezicht op Arnemuiden op een warme zomerdagDoor de aanwezigheid van diep vaarwater trok Arnemuiden zoals al opgemerkt, schepen aan uit heel Europa. Aan het begin van de 15e eeuw behoorde het tot de ‘voornaamste koopsteden van Europa, zo meldt A. J. van der Aa in 1839 in het Aardrijkskundig Woordenboek der Nederlanden. De welvaart van Arnemuiden wekte jaloezie in Middelburg. Afgunst loopt als een rode draad door de geschiedenis van de Zeeuwse handelssteden. En die afgunst leidde tot verschrikkelijke dingen. Zo brandden Gentenaren enkele malen Axel plat, omdat die stad economisch geweldig bloeide. Dat deden de Middelburgers niet, zij hadden een andere manier om Arnemuiden er onder te krijgen: ze kochten de smalstad in 1493 simpelweg op. Het was toen een ambachtsheerlijkheid waarover Filips van Bourgondië de scepter zwaaide. Hij mocht daar dus belasting heffen, naast andere ‘heerlijke’ rechten (rechten dus van een adellijk persoon).

Onderdrukt

Nu de heerlijke rechten door Middelburg waren opgekocht begon die stad Arnemuiden te knechten. Dat gebeurde door het opleggen van allerlei belastingen. De handel en winkelnering in Arnemuiden leden daar schade van. Vandaar dat de smalstad verhaal ging halen bij keizer Karel de Vijfde. Die verklaarde de klachten in 1531 echter ongegrond, zodat Arnemuiden gebukt bleef gaan onder het Middelburgse juk.

Schilderij Willem van Oranje in de raadszaal van het Oudheidkundig museum in ArnemuidenSchilderij Willem van Oranje in de raadszaal van het Oudheidkundig museum in Arnemuiden

‘Voor de prins’

Ruim veertig jaar later kwam de ommekeer. Nadat in 1572 Vlissingen zich ‘voor de prins’ verklaarde was Arnemuiden er als de kippen bij om dit voorbeeld te volgen. Middelburg bleef echter Spaansgezind. Dat leidde tot het beleg van de stad (1572-1574), dat gepaard ging met een guerrillaoorlog op Walcheren tussen prinsgezinde troepen en Spaanse krijgsbenden. Zodoende werden vrijwel alle kerken op Walcheren kapotgeschoten.

Bloedbad

Arnemuiden moest een hele zware prijs betalen. Uit wraak omdat de stad de zijde van de prins koos stuurde de hertog van Alva (Don Fernando Alvarez van Toledo) soldaten op het stadje af die daar een bloedbad aanrichtten dat aan vierhonderd mensen het leven kostte. Bovendien werd Arnemuiden geplunderd en vrijwel onbewoonbaar gemaakt.

Informatiebord in ArnemuidenInformatiebord in Arnemuiden

Beloning

Toen Middelburg zich in 1574 moest overgeven keerden de kansen. Willem van Oranje gaf Arnemuiden als beloning voor de politieke koers en als pleister op de vreselijke wonden de al genoemde stadsrechten. Bovendien verklaarde de prins alle rechten die Middelburg liet gelden voor vervallen. De stad kreeg het recht een week- en een jaarmarkt te houden en om geld te heffen van schepen die in Arnemuiden aanmeerden. Arnemuiden krabbelde er vervolgens wonderbaarlijk snel weer bovenop. De verwoeste huizen werden hersteld, mede doordat de overheid had bepaald dat van 1574-1580 heel gunstige voorwaarden zouden gelden op gebied van rente en aflossing. Dat leidde tot een nieuwe bloei. De schepen lagen vaak drie rijen dik op de rede.

Verzanding

De wederopleving was van korte duur, want vanaf het eind van de 16e eeuw begon door verandering van stromingen het vaarwater van Arnemuiden te verzanden. Zodoende konden alleen kleine schepen Arnemuiden op den duur nog aandoen. Nu trad een periode van verval in, die eeuwen zou aanhouden. Veel grote panden werden afgebroken, omdat het onderhoud simpelweg niet meer was op te brengen. Zo komt het dat in Arnemuiden vrijwel geen oude gevels meer zijn aan te wijzen.Oudste huis in ArnemuidenOudste huis in Arnemuiden

Zoutnering

Nadat de handel verdween werd er nog geld verdiend aan de zoutnering, die altijd al winstgevend was. Arnemuiden bezat een groot aantal zoutketen, waarin ruw materiaal tot fijn zout werd verwerkt. Deze nering was zo belangrijk dat ze zelfs in een familienaam is vernoemd. De Arnemuidse achternaam ‘Van de Ketterij’ herinnert namelijk niet aan afwijkende geloofsopvattingen maar aan een rij zoutketten. De meeste van die keten gingen in 1801 door brand verloren. Ze raakten in vlam door de ontploffing van kruitmolen De Grenadier, ruim een kilometer verderop in Middelburg.

Visserij

Een flink deel van de beroepsbevolking legde zich na het verdwijnen van de handel toe op de visserij, een nijverheid die vanaf het ontstaan van Arnemuiden een rol speelde. Door de komst van de spoorlijn Goes-Vlissingen, welke werd geopend op 1 november 1873, verloor Arnemuiden de verbinding met open zee. De visserschepen verhuisden nu naar Vlissingen en Veere. De spoorlijn doorsneed namelijk de haven van Arnemuiden en doorkruiste ook de Nieuwerkerke- en de Suzannapolder. Oostelijk daarvan werd de spoorlijn over een dam door het Sloe geleid. 

Vlissingen

Beeld van visleurster op de Markt in ArnemuidenBeeld van visleurster op de Markt in ArnemuidenNa de Eerste Wereldoorlog verhuisden steeds meer vissers naar Vlissingen. Dat was gemakkelijk omdat daar de visafslag was gevestigd. Bovendien was het woningaanbod in Vlissingen gunstig. Zij werden meestal gehuisvest op Het Eiland. Omdat ze hun klederdracht trouw bleven, evenals typische gewoonten, bleven deze ‘Vlissingse Erremuenaars’ tot ver in de 20e eeuw een herkenbare bevolkingsgroep

Visleurster

Een beeld voor de Nederlandse Hervormde Kerk op de Markt herinnert aan de Arnemuidse vrouwen die vis leurden. De in klederdracht gestoken vrouwen liepen naar Middelburg om hun in manden vervoerde waar aan de man te brengen. Anderen ging met de trein, tot in Noord-Brabant en Limburg toe, om vis te verkopen. Een vetpot was het niet. De visserij bracht Arnemuiden pas na de Tweede Wereldoorlog grote welvaart. De schepen werden groter en groter en de huizen die de vissers lieten bouwen eveneens. De welvaart werd zelfs spreekwoordelijk in het gezegde ‘mo'k ok hè’ (moet ik ook hebben). Elders in Zeeland werd dit dan aangehaald bij romantische vertellingen over Van Belzen (de meest voorkomende familienaam in Arnemuiden) die zijn goede bankstel de deur uitdeed omdat zijn buurman ook een nieuw ameublementje had aangeschaft. Waar of niet, de visserij bracht heel veel geld in het laadje.Gezicht op werf Meerman in ArnemuidenGezicht op werf Meerman in Arnemuiden

Neergang

De neergang zette vanaf het laatste kwart van de 20e eeuw in door vangstquota en milieuregels. Schepen werden uit de vaart genomen, omdat het voor de eigenaars niet meer mogelijk was om aan de aflossing te voldoen. Zodoende is het aantal vaartuigen met ‘Arm’ op de boeg flink afgenomen, maar dat beeld is een beetje bedrieglijk, want er zijn ook vissers die onder een buitenlandse vlag varen. Nog altijd drijft de economie dan ook op deze nijverheid en viswerkende onderneming, waaronder ook een garnalenbedrijf.

Recreatie

Zout water en geld waren een twee-eenheid bij de handel en de visserij. Dat lijkt ook in de toekomst op te zullen gaan, maar dan door de aanwezigheid van zoet/brak water. Arnemuiden grenst namelijk aan het Veerse Meer en daar is na de Deltawerken een indrukwekkend recreatiegebied ontstaan. Op de Oranjeplaat is een villawijk verrezen. In de jachthaven liggen honderden schepen. Vanaf de terrassen van restaurant De Oranjeplaat heb je in een zomers zonnetje een prachtig uitzicht op al dit moois. Niet verwonderlijk dat je voor wonen in dit gebied minsten een kwart miljoen euro in de knip moet hebben.Uitzicht vanaf terras restaurant Oranjeplaat in ArnemuidenUitzicht vanaf terras restaurant Oranjeplaat in Arnemuiden

Camping

Voorbij Oranjeplaat ligt een grote camping en het in aanbouw zijnde Waterpark Veerse Meer, dat door de economische crisis enige tijd stil lag. In 2015 is het werk aan dit project hervat. Het bevat (recreatie)bungalows, restaurants en een zwembad. Aan het Veerse Meer liggen tussen Veere en Arnemuiden diverse bospercelen en grote ligweiden, waardoor het gebied op mooie dagen kan dienen voor vele duizenden (dag) recreanten.

Kunstwerken

In de jaren tien van de 21e eeuw zijn er maatregelen genomen om het karakter van Arnemuiden als vissersplaats te accentueren. Zo kwamen er kunstwerken en zijn elementen in de bestrating aangebracht. Klederdrachtenwinkel firma De Troje in museum Arnemuiden Klederdrachtenwinkel firma De Troje in museum Arnemuiden Bovendien zijn er in de kern veel grote foto’s opgehangen die herinneren aan het Arnemuiden van weleer. Toch is het stadje niet ten prooi gevallen aan massarecreatie. Dat komt mede doordat er slechts enkele bescheiden terrassen zijn te vinden waar de passant de benen kan strekken. De drukte in de zomermaanden bij de supermarkt laat anderzijds zien dat Arnemuiden profiteert van het toerisme.

Museum

Wie wil proeven hoe machtig Arnemuiden ooit was doet er goed aan het Historisch Museum te bezoeken. Dat is gevestigd in het voormalige stadhuis aan de Langstraat. Daar wordt de handelsgeschiedenis mooi in beeld gebracht. In de raadszaal hangen fraaie portretten van Willem van Oranje, Prins Maurits en Prins Frederik Hendrik. Er hangt bovendien een bijzonder fraai werk van de schilder Dirk van Deelen (Heusden 1604/5-Arnemuiden 16 mei 1671). Dit verbeeldt Vrouwe Justitia met aan de rechterzijde de rechtvaardigen en aan de andere kant de schuldigen.Vondsten die terugvoeren tot de prehistorie en nieuwere in Oudheidkundig Museum in ArnemuidenVondsten die terugvoeren tot de prehistorie en nieuwere in Oudheidkundig Museum in Arnemuiden

Klederdracht

In het museum is de inventaris gebouwd van de klederdrachtenwinkel van de firma De Troije. De plaatselijke kledij, sterk gelijkend op de aan het eind van de 20e eeuw geheel verdwenen dracht van het naburige Nieuw- en Sint Joosland, wordt ook in beeld gebracht met een groot aantal poppen. Anno 2015 droegen in Arnemuiden nog zeventien vrouwen de traditionele kledij.

Vondsten

Het museum herbergt een groot aantal vondsten. Zo zijn er vitrines met voorwerpen tot 1200 voor Christus, die zijn opgegraven in de nieuwbouwwijk Brakenburg. Indrukwekkend is de opstelling van vondsten die in 2008/9 zijn gedaan in de Clasinastraat, alvorens daar nieuwe appartementen werden gebouwd. Daar kwam bijvoorbeeld een schat aan pelgrimsinsignes tevoorschijn.

Ondergronds

Kelder onder ’t Uusje van Heine in ArnemuidenKelder onder ’t Uusje van Heine in ArnemuidenBij het museum behoort ’t Uusje van Heine, dat is ingericht met spullen uit de 19e en het begin van de 20e eeuw. Ook de kelder onder het woninkje is te bezoeken. Deze is bij toeval ontdekt en schepje voor schepje uitgegraven. Er kwamen niet alleen gave gewelven te voorschijn, maar ook veel historische voorwerpen. Deze en de vele andere vondsten leiden tot de conclusie dat de geschiedenis van Arnemuiden vooral onder de grond zit. Onder de woningen in de Langstraat en omgeving moeten nog veel meer kelders liggen. Wie weet geven die ooit hun geheimen prijs. Op de website van het museum zijn diverse verhalen te lezen over de geschiedenis van Arnemuiden. Klik hier voor verhalen

Scheepswerf

Klederdracht op opden dag werf Meerman in Arnemuiden. Augustus 2015 waren nog 17 vrouwen gekleed in de plaatselijke dracht.Klederdracht op opden dag werf Meerman in Arnemuiden. Augustus 2015 waren nog 17 vrouwen gekleed in de plaatselijke dracht.

Arnemuiden kent nog een museale attractie: scheepswerf C. A. Meerman. Deze onderneming is opgericht in 1763. In dat jaar verleende het stadsbestuur toestemming voor het oprichten van een scheepstimmerwerf met helling. In 1786 kocht Jacobus Meerman de werf. Ruim 200 jaar later stonden de nazaten van Meerman de onderneming af aan de gemeente Middelburg. De scheepsloods en de helling zijn nog in gebruik, maar ook gedeeltelijk toegankelijk voor bezoekers. De zaagloods is volledig ingericht als museum. De werf was/is gespecialiseerd in het bouwen van de hoogaars. Dit type schip is vroeger veel gebruikt door Arnemuidse vissers. Wie de kleine vaartuigen ziet komt er des te meer van onder de indruk dat mensen hiermee de zee op durfden om hun brood te verdienen.

Vuilak

Je leert bij Meerman ook wat opkalefateren betekent. Het wil zeggen dat het touwwerk in de naden tussen de planken wordt opgeknapt of geheel vernieuwd (breeuwen). Die touwen werden waterdicht gemaakt met vullak. In het Zeeuws vuulak genaamd, hetgeen later synoniem werd voor ‘vuilak’, ofwel een smeerpoets.

Breeuwhamers

Zaagloods werf Meerman in ArnemuidenZaagloods werf Meerman in Arnemuiden

Hier klonk echt het lied van de arbeid. Hoe? In de breeuwhamers waren gleufjes gemaakt, waardoor ze minder in de hand trilden als ermee werd geslagen. De hamers brachten alle een eigen klank voort. Zodoende kon de werfbaas dus ook horen wie het ijverigst aan het werk was. Op de werf zijn schepen in onderhoud van de Stichting Behoud Hoogaars, een organisatie die zich inzet voor het behoud van de zeilende Zeeuwse vissersschepen als varende monumenten.

Klik hier voor website Scheepswerf Meerman

Klik hier voor website over musea en tradities Arnemuiden

Klik hier voor website over musea en tradities Arnemuiden 

Snoep

In Langstraat 37 is in Het Oude Toonkamertje een winkeltje gevestigd waar vooral snoepsoorten uit Grootmoeders Tijd worden verkocht. Bovendien zijn er streekproducten en souvenirs verkrijgbaar.

Kerk

Afbeelding oude kerk in ArnemuidenAfbeelding oude kerk in Arnemuiden

Kerkelijk behoorde Arnemuiden aanvankelijk tot Nieuwerkerke, een thans geheel verdwenen dorp, waaraan nu nog de Nieuwerkerkepolder ten oosten van het stadje herinnert. Deze kerk was gewijd aan Sint Jan. Nieuwerkerke lag halfweg Arnemuiden en Kleverskerke. Nadat Arnemuiden in 1545 een eigen bedehuis kreeg, de Sint Martinuskapel, is de kerk van Nieuwerkerke in onbruik geraakt en afgebroken.  De kerk aan de Markt maakte  in de 19e eeuw plaats voor de huidige. De uit 1709 stammende preekstoel wordt opgesierd door een adelaar. De oudste delen van het doophek zijn rond 1700 gedateerd. De laat 16e eeuwse Tiengebodenborden zijn overgeschilderd in de 18e en 19e eeuw. Al deze oude onderdelen zijn afkomstig uit de oude kerk. Ook de kroonluchters, daterend uit 1696-1697 komen uit dat bedehuis.

Klokken

Het stadje behoort tot het nationale geheugen door het lied ‘De klok van Arnemuiden’. Het klonk vanaf 1949 voor het eerst uit de mond van Max van Praag in de versie van Dico van der Meer en H. Mengers. Het lied werd heel bekend toen de Havenzangers het op de grammofoonplaat zetten. De rockband Surrender maakte er een versie van in Zeeuwse streektaal. Wereldwondertjes Maar hoe zit het eigenlijk met die klok die welkom thuis luidde? Da’s nog een heel verhaal. Het gaat om veel meer dan eenNederlandse Hervormde kerk op Markt in ArnemuidenNederlandse Hervormde kerk op Markt in Arnemuiden enkele klok. Aan de toren van de kerk op de Markt is namelijk een combinatie te zien die uniek is op de wereld. Bovenop de trans hangt het carillon, daaronder twee luidklokken, terwijl aan de voorgevel de indrukwekkende maan- en getijdenklok is bevestigd.

Carillon

De klokken van het carillonnetje, dat al eeuwen het kwartier slaat, zijn tussen 1554 en 1557 gegoten door de gietersfamilie Van der Gheyn uit Mechelen. Het oudste carillon hangt trouwens ook in Zeeland, en wel in de Zierikzeese Zuidhavenpoort. Dat dateert uit de jaren 1550-1554 en is vervaardigd door dezelfde firma. Omdat je er slechts met wankele trapjes bij kunt komen is het Arnemuidse klokkenspel voor de meeste mensen alleen maar te horen. Het telde in 1554-1557 trouwens elf klokken. In 1583 werden er nog negen aan toegevoegd. Oud ijzer In 1885 werd het hele carillon, tot woede van veel inwoners, door de gemeenteraad verkocht aan een handelaar in oud ijzer. Een jaar later doken de klokken op in het Rijksmuseum in Amsterdam. Daar zijn ze een tijd als onderdeel van het carillon gebruikt, hetgeen tot gemor leidde bij omwonenden omdat men de klokken vals vond klinken. In 1963 kreeg Arnemuiden negen klokken terug uit Amsterdam. Toen zijn er twee nieuwe aangeschaft en kreeg het klokkenspel zijn huidige omvang.

Luidklokken

Onder het carillon hangen de luidklokken Jezus en Maria, die respectievelijk dienst deden voor de tijdsaanduiding en als alarmklok. Wanneer ’sAstonomisch uurwerk in ArnemuidenAstonomisch uurwerk in Arnemuiden zondags wordt opgeroepen tot kerkbezoek luiden deze klokken beide. Ook dit duo was bijna verloren gegaan voor Arnemuiden. De Duitse bezetter gelastte in de Tweede Wereldoorlog dat ze weg moesten om tot wapentuig te worden omgesmolten, maar dat ging door onbekende oorzaak niet door.

Astronomisch uurwerk

Kan het publiek de boven beschreven klokken niet zien, dat geldt wel voor het voor Europa unieke astronomisch uurwerk aan de voorgevel van de toren. Dat is in 1589 gemaakt door Jan Dirckszoon Coop. Bovenin hangt een bol die de stand van de maan aangeeft. De klok daaronder gaf vroeger de getijden aan van Arnemuiden. Nu de smalstad niet meer aan zee ligt, worden de getijden van Vlissingen aangeduid. Zo’n getijdenklok was reuze handig. De handels- of visserman kon zo een dag van tevoren al zien op welk tijdstip het Molen Nooitgedacht in ArnemuidenMolen Nooitgedacht in Arnemuidengunstig was te vertrekken. En als hij dan helemaal naar boven keek kon hij aan de torenhaan ook nog aflezen uit welke hoek de wind waaide.

Molen

Aan de Molendijk staat de uit 1981 daterende grondzeiler Nooitgedacht. De voorganger van deze molen brandde 25 juni 1977 af. Toen werd een bordje met de tekst ‘Onze molen moet terug ‘ aangeplakt op de trieste restanten. En die roep werd verhoord in 1981. De huidige molen is opgebouwd met het achtkante houten bovenstuk van een stellingmolen uit Grossheide. Zodoende is de Arnemuidse molen de enige in de provincie Zeeland die eigenlijk Duits is. Klik hier voor meer over geschiedenis molen 

Sloedam

Een van de monumenten op de SloedamEen van de monumenten op de SloedamOp de Sloedam staan monumenten die herinneren aan de gevechten die hier in 1944 zijn geleverd. Het kostte geallieerde strijdkrachten in de herfst van 1944 veel moeite om de dam te veroveren op de Duitsers. De gevechten waren onderdeel van de Slag om de Schelde, die bedoeld wasom beide oevers van de Westerschelde geheel in handen te krijgen en zo de veilige doorvaart te verzekeren naar het reeds veroverde Antwerpen. Nadat Canadese troepen er niet in slaagden om de Sloedam te veroveren, lukte dat Schotse eenheden wel. De aanval die zij uitvoerden droeg de naam Magnetise. Behalve een monument voor de Schotse en Canadese gevallenen staat er op de Sloedam ook een voor de Franse militairen die in de meidagen van 1940 in de regio weerstand boden aan de oprukkende Duitsers.

Vliegveld

Ten oosten van receratiegebied de Oranjeplaat ligt aan de Muidenweg Vliegveld Midden Zeeland, dat ook bekend staat onder de naam Zeeland Airport. Het wordt gebruikt voor kleine zaken- en recreatievluchten. Het vliegveld beschikt over een onverharde baan. Mogelijk wordt deze op termijn door een verharde baan vervangen. Bezoekers kunnen hiervandaan rondvluchten maken. Ook is bezoek mogelijk aan het museum Wings to Victory, dat veel materiaal bevat over de luchtgevechten in Zeeland tijdens de Tussen stad en Veerse Meer bij ArnemuidenTussen stad en Veerse Meer bij ArnemuidenTweede Wereldoorlog. Klik hier voor website vliegveld 

BN’ers

In Arnemuiden kwamen enkele kinderen ter wereld die later bekende Nederlanders zouden worden. De eerste is Jan Poortvliet (21 september 1955) die reeds op 16-jarige leeftijd Voetbalvereniging Arnemuiden verruilde voor PSV. Met die club won hij in 1978 de Uefa-cup. Jan speelde ook in het Nederlands Elftal. In 1978 was hij van de partij in de verloren WK-finale tegen Argentinië. Een tweede Arnemuidse BN’er is Miranda Slabber (Miss Nederland 2004/2005).

De derde BN'er was Joos van Laren. Deze beroemde theoloog kwam op 27 februari 1587 in Arnemuiden ter wereld doet nog altijd van zich spreken. Hij was waarschijnlijk de grootste geleerde die het stadje heeft voortgebracht. Na de Latijnse School in Middelburg en universitaire studies in Leiden en Franeker werd hij in 1608 predikant in de kerken van Ellewoutsdijk en Oudelande. Daarna volgden IJzendijke, Koudekerke en Vlissingen. Zijn vader, dominee Joos van Laren de Oude stond van 1585 tot 1608 in Arnemuiden. Joos van Laren junior werkte mee aan de Statenvertaling en nam als zodanig de Bijbelboeken Prediker en Daniël voor zijn rekening. Joos van Laren gaf tientallen theologische werken uit, de meeste in het Latijn. Naar hem is in Arnemuiden een school genoemd die uitgaat van de Gereformeerde Gemeente in Nederland.

Gemeentebestuur

Arnemuiden was zelfstandig tot 1997. In dat jaar ging de stad deel uitmaken van de gemeente Middelburg. Ook Kleverskerke, dat sinds 1857 tot Arnemuiden behoorde, ging toen op in Middelburg. In 1815 woonden er 1087 mensen in Arnemuiden: 1073 hervormden en 14 rooms-katholieken. In 1899 bestond de 2133 inwoners tellende bevolking uit 1784 hervormden, 10 rooms-katholieken en 339 gereformeerden.

Speciale dank aan Frans de Nooijer en Gertrude van de Ketterij, beiden deel uitmakend van het leger van vrijwilligers van het museum, voor het beantwoorden van vragen en het op eigen initiatief verschaffen van informatie.  

 

 

Schilderachtige ArneSchilderachtige Arne

NSspoorarnemuiden1 2NSspoorarnemuiden1 2

Spoorbrug over de Arne. Schippers die in Arnemuiden willen geraken moeten ook nog een verkeersbrug passeren.Spoorbrug over de Arne. Schippers die in Arnemuiden willen geraken moeten ook nog een verkeersbrug passeren.

In de Arne, op de driesprong bij het zijkanaal naar de haven van Nieuw- en Sint Joosland ligt een van de kleinste eilandjes van Nederland (met bushalte!).In de Arne, op de driesprong bij het zijkanaal naar de haven van Nieuw- en Sint Joosland ligt een van de kleinste eilandjes van Nederland (met bushalte!).

Toegang tot Jachthaven OranjeplaatToegang tot Jachthaven OranjeplaatJachthaven Oranjeplaat in ArnemuidenJachthaven Oranjeplaat in Arnemuiden

Entree ArnemuidenEntree Arnemuiden

Woonzorgcentrum Beaufort in ArnemuidenWoonzorgcentrum Beaufort in Arnemuiden

Brandweerpost AremuidenBrandweerpost Aremuiden

Gereformeerde Kerk ArnemuidenGereformeerde Kerk Arnemuiden

Gereformeerde Kerk ArnemuidenGereformeerde Kerk Arnemuiden

Gereformeerde Gemeente in Nederland ArnemuidenGereformeerde Gemeente in Nederland Arnemuiden